8. Hafta

Kendimi bu kadar yorgun bu kadar bitkin hissettiğim başka dönemlerim oldu mu hiç hatırlamıyorum.Efe'ye hamile  olduğum dönemleri unuttum desem yeri hayal mayel aklımda yaşadıklarımız hamilelikte bugünlerde 8. haftaya girmek üzereyim ama gidişatım dan hiç memnun değilim :( Mesela mide bulantıları hat safa da içim dışıma çıkıyor sanki artık yemek bile yemek istemiyorum ama mecburi atıştırıyorum 

Dişlerimi fırçalamak kabus oldu her seferinde midem bulanıyor yarım yamalak yaptığım için bu hafta diş etlerim de sızı hissetmeye başladım

Evde her bulduğum fırsatta uyuma isteğim olduğu için temizlik hak getiri evde beni bekleyen yığınla katlanacak çamaşır ve ütü var :( son bir kaç gündür de Efeye masal anlatırken yatağında uyuyup kalıyorum keşke sabaha kadar sürse içim yanmayacak gece 3 gibi uyanıyorum ondan sonra uyumak imkansız oluyor 7 gibi dalıyorum zaten 1 saat sonra alarm çalıyor kendimi işte buluyorum

Şükürler olsun iş yerinde fazla şikayetim olmuyor hatta öncesinde nasılsam şimdide aynıyım yada aynı olmalıyım diye kendimi zorluyorum bilmiyorum

Yemek konusunda da epeyce değiştim erken mi bilmiyorum ama canım sürekli tuzlu ekşi şeyler çekiyor mesela zeytin efe doğduktan sonra toplasam 3,5 yılda bir kase yememişimdir ama şimdi gözümün önünde dönüyor öğle yemeğinde bile alakasız yemeklerle birlikte tüketiyorum 

Favorim limonlu dondurma her fırsatta aldırıyorum nasıl mutlu oluyorum yedikçe anlatamam 

Paşa kardeşi olacağına çok seviniyor sürekli onunla yapacağı güzel şeyleri anlatıyor bana. Birde midem bulandığı zaman peşimde dolaşıyor endişeli gözlerle beni inceliyor bazende taklitimi yapıyor bööö bööö  bazende kardeşine kızıyor yaramazlık yapıp annemi üzme diye

Efe ile hala işe gitme konusunu çözemedik çok çalışıyorsun neden evde kalmıyorsunlu bir sürü sitem ediyor

Okulların açılması ile birlikte bazı arkadaşları okula başladı okul çantalarına formalara herşeye  heves ediyor  en az onun kadar bende heves ediyorum ama çok az kaldı o güzel günlere

Son günlerde eskisinden daha çok benzetiyorum babasına herşeyiyle babasının kopyası  mesela mükemmel bir yön duygusu var metrelerce  uzaktan anlatmak isteği gitmek isteği gösteriyor  itiraf etmek gerekirse  ben hala beceremiyorum bu tarif işlerini

Paşa kız kardeş istemiyor erkek kardeşim olacakmış ismi de Furkan  babası vede anneannesi sırf Efe için erkek bebek istiyorlar.Bence önce sağlık olsun sonra da kız olsun :)

Tatil bize yara(ma)dı

Bayram tatili bize hiç yaramadı çünkü tatil boyunca çok eğlendik, çok güldük  daha çok kaynaştık şimdide acılarını çekiyoruz paşayla. Bu hafta hep erken kalktı uyanır uyanmaz ya evi sallayan gürültüsü ile yanımıza geliyor yada odasından bana sesleniyor anne anne

Dün sabah ki konuşmamız

E:Anneciğim bugün işe gitmeyeceksin demi

B:Gideceğim tatlım :(

E:Ama yiye yaaa

B:Seni parka götürmemiz için oyuncaklar almamız için çalışmamlazım

E:Ama Alişin sadece babası çalışıyor annesi hep evde

B:O günlerde gelecek annecim 

E:Uffffffff sen artık bir tokatı hak ediyorsun anlamıyor musun çalışmanı is-te-mi-yo-rum

B:Tamam bebeğim çok az kaldı  söz veriyorun en kısa zamanda yanında olacağım

İşte son 5 gündür her sabahımız buna benzer konuşmalarla geçiyor bir yandan beni bu kadar çok sevmesini özlemesini çok seviniyorum bir yandan da yanında olamamaktan çok üzülüyorum

Unutmadan sağ kolum sarımsak sol kolum soğan oyunu ile birlikte paşam 3,5 yaşında sağını solunu öğrendi hatta akşam ben karıştırdım o karıştırmadı ummadığı anlarda soruyorum hiç tereddüt etmeden kolunu kaldırıyor 

Bu da şimdi aklıma geldi pepe annesine şarkı söylemiş paşamın da çok hoşuna gitmiş beni görür görmez aldı piyosunu (piyano) eline ben annemi çok seviyorum çünkü çok güzel yemek yapıyor sözleri eşliğinde bana mini bir konser verdi ne yorgunluk ne gerginlik kaldı bende sanırım buda anne olmanın güzel yanlarından biri olsa gerek :)